Aktywność fizyczna dziecka

Aktywność fizyczna w wieku dziecięcym jest równie ważna jak w wieku późniejszym.

Jednak trzeba pamiętać, że nie można forsować dziecka zanim nie skończy okresu wzrostu (około 16 lat). Przed tym momentem, nie powinno ono być obciążane intensywnymi programami treningowymi. Poczekać należy także z ćwiczeniami na siłowni (chyba, że pod okiem wykwalifikowanego terapeuty lub rehabilitanta).

Poza powyższymi uwagami, dziecko może uprawiać niemal każdą dyscyplinę sportu. Najlepiej tą, którą lubi (niektórzy rodzice próbują zrealizować swoje niespełnione ambicje lecz jest to duży błąd).
Niech sam wybierze swoje dodatkowe zajęcia ruchowe a my zadbajmy aby uczęszczało na nie regularnie.

Dobrymi propozycjami mogą być:

  • wszystkie gry zespołowe (piłka nożna, siatkówka, koszykówka, itp.)
  • pływanie
  • sztuki walki semi-contact / systemy samoobrony (judo, boks light, itp. są to systemy walki pozbawione uderzeń, oparte na ich imitowaniu lub walce w parterze, wyrabiają siłę charakteru oraz hart ducha)
  • sporty zimowe
  • wspinaczka sportowa (uprawiana w sposób odpowiedzialny jest bardzo bezpieczna, zaczynać można na sztucznych ściankach wspinaczkowych, gimnastykuje kręgosłup, wyrabia siłę, koncentrację, opanowanie, odpowiedzialność, itp…)
  • tenis stołowy i ziemny
  • kolarstwo
  • inne

Nawiasem mówiąc, uprawianie przez dziecko dyscyplin sportu może być także świetnym sposobem aby wyrobiło w sobie niektóre umiejętności społeczne, np:

  • kontakt z rówieśnikami
  • współpraca w grupie
  • chęć wygrywania
  • umiejętność przegrywania
  • myślenie strategiczne
  • i inne.